Onlar bir-birini sevirdilər...(Cənab Mikloş Haraştinin bir sözünə ithaf)

1975-ci ildə Ağcabədi rayonunun Kəhrizli kəndində, Çapayev adına kolxozda Bakı tələbələrilə pambıq yığırdıq.Bizi kənd ibtidai məktəbində yerləşdirmişdilər Böyük,birmərtəbəli,eyvanlı binanın qapısında lövhə də vurulmuşdu ki,burada C.Məmmədquluzadə işləyib və yaşamışdır. O vaxt mənim kimi çoxları bilmirdilər ki,Hənifə xanım kimdir. Orada gözətçi olan yaşlı bir kişi, məktəbin böyük həyətində gecələr qoyun otarardı.İsti sentyabr gecələrində, ağcaqanad əlindən yatmaq mümkün olmayanda, onunla oturub söhbətləşərdik.O vaxt kişinin sinni 80-ni keçmişdi,indi dünyasını dəyişmiş olar.Rəhmətlik,çox söhbətcil adam idi.Həmidə xanımdan çox danışardı.Mən Mirzə Cəlillə Hənifə xanım arasındakı qarşılıqlı böyük məhəbbət və hörməti ilk dəfə ondan eşitdim.Heç zaman unutmaram,bir dəfə ondan soruşdum ki,ay əmi,Nikolayın vaxtında (yəni ki,Sovet dövründən əvvəl) camaat ücün yaxşı idi,yoxsa indi yaxşıdır? Rəhmətlik,sövq-təbii sağına-soluna boylanaraq dedi:- ay oğul,onda da yaxşı idi,elə indi də yaxşıdır.Onda da kasıb idik, elə indi də.Bircə fərq ondadır ki,o vaxt bilirdik ki,bir bəyimiz var, o da, rus Əhməd bəyin qızı Hənifə xanımdır. Rəhmətlik,çox ədalətli,atası kimi camaat üçün ürəyi yanan,kişi hünərli bir qadın idi.Dərdi-sərimizi də ona deyərdik.İndi isə,a bala, bəyimiz çoxalıb,kolxoz sədri,8 briqadir,baş mühasib,kassir vəs.və i. Allahsaxlamışların da,hərəsinin ağzından bir avaz gəlir,sözlərilə əməlləri heç də düz gəlmir.Ay oğul,dövran belə gətirib,neyləmək olar.Hörmətli Sevda xanım! Əvvəla(baxmayaraq,indi nədənsə hamı “ilk öncə”deyir) öz təsirli yazınızda Mirzə Cəlil və Hənifə xanım məhəbbətini indiki nəslə nümunə göstərməyinizə,ikincisi,yazınızla məni cavanlığıma qaytararaq,xoş hisslər oyatdığınıza görə Sizə minnətdaram. Yazın..Tez-tez yazın..

Sevgili Sevda xanım.mence,Biz yaşıdıg.Eyni ilde Siz Memmedemin Resulzade adına Bakı dövlet üniversitetinin jurnalistika,men ise filologiya fakültesinden mezun oldug. ildir Vetenime gelmeye maddi imkanım yoxdur.otaglı menzilimde gacgın kef cekir.menise gürbetde kirayelerde yaşamag mecburiyyetindeyem.Bakıdakı GARA KEŞİŞLER ise gacgınları müdafie edirler.zakir,ilham,ismayıl,kemaleddin,ramiz,vefa,mehriban,fexriyye,leyla, sevda,ebülfez,sevil,nergiz,polad,meleyke,bahar,zeyneb,gülerve başgaları düşünmürler ki,yersiz geldi,yerli gac ATALAR sözünü tetbig etmekle milletin nifretini gazanırlar.?!Müdafie nazirliyinde işleyen menim hügugumu ceyneyib,menzilime gardaşını yerleşdirirse,o xalgın hügugunu,torpagını nece midafie edecek? gara keşişlerden Allah özü azerbaycan xalgını xilas etsin.

Sevda xanim maraqli yazibsiniz.Amma dogrusu 30 iyun tarixinde ve hem de bele bir meqalede, Ilham ve Ferizenin adinin chekilmemesine uzuldum.

Sevda xanim, chox sagh olun, tesirli yazmisiz. Sevgilerle

Sevirdi yox hele de sevir.